Hz. Ali'nin Şehadeti

Hz. Ali Peygamberimizin amcasının oğlu, ilk Müslümanlardan, Allah'ın arslanı, ilmin kapısıdır. Muaviye meşru halife Hz. Ali'ye karşı ayaklandı ve Sıffin Savaşı oldu. Sıffin Savaşı'nda mızrakların ucuna Kur'an sayfaları taktılar. Bunun üzerine savaş durduruldu. Hakemler seçildi. Hakemler halifenin kim olduğunu belirleyecekti. Fakat hileye başvurup Muaviye'yi (Amr bin As) halife ilan etti.

Hz. Ali bu hileyi kabullenmedi, meşru halifeliği devam ettirdi. Haricilerden üç kişi kendi aralarında yemin ederek Muaviyeyi ve Hz. Ali'yi öldürmeye karar verdiler. Fakat sadece Hz. Ali'yi şehid ettiler. Haricilerden İbn Müken camiye giderken zehirli kılıcıyla başından yaraladı. Hz. Ali beynjine kadar işleyen derin bir yara aldı. Fakat metanetini kaybetmedi. Oğullarını çağırarak ağlayan oğullarına veciz tasvsiyelerde bulundu.
Bunlardan bazıları şunlardır;
1. Zenginliğin en büyüğü akıldır.
2. Fakirliğin en büyüğü ahmaklıktır.
3. Vahşetin en büyüğü kibirdir.
4. Meziyetlerin en büyüğü de güzel ahlaktır.
5. Ahmaklarla arkadaş olma.
6. Yalancılarla asla dost olma.
7. Cimrilerle arkadaşlık kurma.
8. Dine lakayd davrananlarla dostluk kurma