HZ. İBRAHİM (A.S) I

Hz. İbrahim yumuşak huylu birisiydi. Daha çocukken Rabbini aramaya yollar arıyor. Yıldızları ayı güneşi görüyor, “benim Rabbim bunlar olmalı” diyor. Bakıyor hepsi sönüp kayboluyor. Aya yıldıza güneşe tapan kavmine “Ben sizin Allah’a ortak koştuklarınızdan uzağım” diyor. Ve Rabbine yöneliyordu.
Hz. İbrahim insanları tevhide çağırıyor. İlk önce babasına bu faydasız putlara tapmaması yönünde tebliğde bulunuyor. O Hz. İbrahim’e atalarının yolunda ilerlediği için kızıyor, kovuyor, öldürmekle tehdit ediyor. Hz. İbrahim dua ediyor Allah’a karşı düşmanlığı apaçık olunca dua etmiyor. Allah da müşriklere duayı yasaklıyor.
Hz İbrahim “Siz nelere tapıyorsunuz? “diye toplumunu kınardı. Bir gün yıldızlara bakarak “Ben hastayım “ dedi. Tehlikeli bir hastalığa yakalandığını zannederek etrafından kaçtılar. Putların yanına vararak “Ne oldu niçin konuşmuyorsunuz? “ diyerek onları parçaladı. Büyük bir heykeli bıraktı. Döndüklerinde “Sen mi yaptın İbrahim?” dediler. O da “Şu büyük putunuza dua edip sorun belki de o yapmıştır” dedi. Önce hak verdiler sonra “Putlar bilirsin ki konuşmazlar” dediler. O da “yuh size elinizle yontup size faydası zararı olmayan şeylere tapıyorsunuz Halâ akıllanmayacak mısınız?” dedi.