İKİ KÖLE - İBRET VEREN HİKAYELer

İKİ KÖLE - İBRET VEREN HİKAYELER
Bir Gün bir bey iki köle satın aldı. Kölelerden biri çok temiz yüzlü, inci dişli biriydi, nefesi gül gibi kokuyordu. Diğeri oldukça çirkindi, dişleri de çürümüş olduğundan ağzı kokuyordu.

Bey o güzel yüzlü köleye ihsanlarda bulunarak onu hamama gönderdi. Dişleri çürümüş ağzı kokan köleyi ise yanına çağırdı. Kendisini çok beğendiğinden, ama arkadaşının onun hakkında kötü şeyler söylediğinden
dem vurdu. Maksadı, onun da arkadaşının kötü huylarını dışa vurmasını sağlamaktı. Fakat köle arkadaşına toz kondurmadı, hep övücü sözler söyledi. Bey ne yaptıysa bir türlü bu çirkin köleye arkadaşı hakkında kötü bir söz söyletemedi.

Nihayet, ikinci köle hamamdan geldi. Bey, bu kez öteki böleyi hamama yollayıp, ikinci köleyi sınamak için huzuruna çağırdı. Kendisine, onu övücü sözler söyledi;

‘Sıhhatlar olsun. Ne kadar zarif ve latif olmuşsun. Keşke öbür kölenin sayıp döktüğü kötü huyların da olmasaydı!’

Bunun üzerine kızıp köpüren köle, arkadaşı hakkında kötü şeyler sayıp dökmeye başladı.

Köle biraz konuştuktan, arkadaşının kötülüklerinden bahsettikten sonra, bey kızarak onu susturdu:

‘Yeter artık!’ dedi. ‘İkinizin de özünü, aslını anladım. Onun ağzı kokuyor, senin ise için kokmuş. Bundan sonra, sen o doğru sözlü, güzel huylu kölenin emrinde olacaksın, senin amirin o olacak. Haydi git şimd