şiir

EY SESİNİ rüzgârlarda işittiğim,
Ve nefesi bütün dünyaya hayat veren
Yüce Ruh!
Beni duy!
Ben küçüğüm ve zayıfım,
Senin kudretine ve hikmetine ihtiyacım var.
Beni güzellikler içinde yürüt,
Ve gözlerime kızıl ve mor günbatımını daima seyrettir.
Ellerimi, yaratmış olduğun şeylere saygı gösteren eller kıl,
Ve kulaklarımı Senin sesini duyacak kadar hassaslaştır.
Beni hikmetli bir insan kıl,
Tâ ki, halkıma öğretmiş olduğun şeyleri anlayabileyim.
Tâ ki, her yaprakta ve her kayada
Gizlemiş olduğun dersleri öğreneyim.
Senden beni güçlü kılmanı istiyorum,
Ama, kardeşimden daha büyük hale gelmem için değil,
En büyük düşmanımla, nefsimle savaşmak için.
Beni, temiz eller ve şaşmamış gözlerle
Sana gelmeye her an hazır kıl.
Tâ ki güneşin batıp gitmesi gibi,
Hayatım da sönüp gittiğinde,
Ruhum utanç duymadan Sana gelebilsin!

SARI TARLAKUŞU
LAKOTA KABİLESİNİN REİSİ

Sacit Onanın yorumundan Ferman Karaçam'ın şiiri:

ACI seni de vururlar bir gün ey acı
 uçuşup durduğun kanatlarından sazın sözün türkülerin tükenir ellerin koynunda kalakalırsın
şakaklarına kar yağıyor bilesin ey acı
 gül açan yüzlerimizde göğeriyor rengin senin de biz seni tâ eskilerden tanırız,
hani göğüslerimize taş olur inerdin
 avuçlarımızda Hira dağıydın al atların tan yerine ayarlanmış yelelerinde akdeniz rüzgarlarına karışan sendin
 biliyorum hiçbir tarıh yazmayacak ve bir sır gibi kalacak
 yakılan kitaplarda göbek bağı anasından henüz çözülmemiş bebelerimize mitralyözlerin (washingtondan!) okyanus ötesinden ayarlandığını,
seni de yakarlar bir gün ey acı
 bir taptuk kul gözlerinden vurursa parmakların eğri ağaç tutamaz çığlıkların çağlar aşar duymazsın
Seni de Vrurlar Birgün Ey Acı VIDEO

  Erdemli Bir Şahsiyet

Akif’ in hayatını ve ahlâkını oluşturan en önemli unsur, "kendi kendisi" olmaktır. Bu O'nun bütün hayatını yönlendiren bir ilkedir. İmanında, san'atında, yaşantısında, kendi adına ve toplum adına konuşurken hep aynı insandır ve neyse odur. Bir başkasına benzemek, ödünç alınmış kimliklerle ortaya çıkmak, olduğundan fazla görünmek ve söylediği ile yaptığı arasında bir uyumsuzluk, düşünce, duyarlık ve imanıyla ters düşmek O'nun hiç bir şekilde katlanamayacağı bir düşkünlüktür. Bu ilkeli ve bütünlüklü kişilik Akif'i bir erdem anıtı haline getirir. Akif yanılmış olabilir, yanlış yapmış olabilir, ama asla tutarsız ve samimiyetsiz olmamıştır. O'nun için verilmiş bir sözün, kurulmuş bir dostluğun, bağlanılmış bir imanın, sahip olduğu vatanın bedeli hayattır. Akif, hayatı pahasına sever, hayatı pahasına bağlanır, hayatı pahasına inanır ve verdiği sözü hayatı pahasına verir. Bu yüzden dostluğu kelimenin her anlamıyla sonuna kadar güvenli ama o ölçüde de zorludur.

Sevgi harcadıkça çoğalır
Sevgi mahlukat ağacının tohumudur
Allah alemi sevgiyle yaratmıştır
Allah hem sevendir, hem sevilendir
Sevginin başöğretmeni peygamberimizdir
Allah iyi kullarını çok sever, onlardan razı olur

Yunus Emre şiirleri

Bir kez gönül yıktınısa
Bu kıldığın namaz değil
Yetmiş iki millet dahi
Elin yüzün yumaz değil

Eserlerinden bazıları:

Eğer sizde,
Allah'a inanarak
Hayatın güçlüklerine katlanabilecek kadar İNANÇ

Mona Rosa. Siyah güller, ak güller. 
Geyve'nin gülleri ve beyaz yatak.
Kanadı kırık kuş merhamet ister. 
Ah senin yüzünden kana batacak. 
Mona Rosa. Siyah güller, ak güller.

Hümeyra
kına yakmasaydı annen
saçını yolarak taramasaydı
dağı kızdıran sen değilsin, biliyorum
şimdi kül olan saçların
dağınık kalsaydı

Koş Hümeyra koş
suyu seyret şöyle uzaktan
son bir kez daha bak şöyle uzaktan
minnacık ellerini aç, gerdir bileklerini
serçekuş yüreğini bir ansıkıca tut
sonra, savur göğe kocaman dileklerini

Ölürken gözlerini görmemeliydim Hümeyra
yalvaran, suçlayan vuran
ben her saniye öldüm
sense ateşin koynunda, yaşıyorsun hala
şu iki azap meleği gibiduran
gözlerini çek üstümden